დღეს ევა ბაბალაშვილის საავტორო გადაცემა „წახნაგები“-ს სტუმარია მსოფლიო ებრაული კონგრესის წევრი ლენა ბერკოვიჩი.

ევა ბაბალაშვილი - დღეს ჩვენთან სტუმრადაა ებრაული კულტურულ-საგანმანათლებლო ცენტრის დირექტორი, ევრო-აზიური ებრაული კონგრესის წევრი და მსოფლიო ებრაული კონგრესის წევრი ლენა ბერკოვიჩი. მოგესალმებით! ძალიან სასიამოვნოა, რომ დღეს ჩვენთან მობრძანდით. ვიცი თქვენი რთული სამუშაო რეჟიმის შესახებ, ვიცი, რომ ძალიან დაკავებული ხართ, მაგრამ გამონახეთ დრო და ჩვენთან სტუმრად მოხვედით. მოგვიყევით თქვენი ორგანიზაციის შესახებ.

ლენა ბერკოვიჩი - მე წარმოვადგენ ებრაულ კულტურულ-საგანმანათლებლო ფონდს. ჩვენ 1992 წლიდან ვმუშაობთ.

ევა ბაბალაშვილი - რა იყო ამ ორგანიზაციის შექმნის მოტივი?

ლენა ბერკოვიჩი - ორგანიზაცია ოდნავ მოგვიანებით შეიქმნა. თავიდან დაარსდა ბიბლიოთეკა, რომელსაც შემდეგ სხვადასხვა პროგრამები დაემატა. უკვე 1994 წელს ისრაელი გამოყოფდა გრანტებს რაიმე ვრცელი პროგრამის შესაქმნელად. იყო ასეთი სემინარი - ბანჩერი (მისი ორგანიზატორის გვარია). ეს სემინარები ტარდებოდა ისრაელში. დსთ-ს ქვეყნებიდან იქ ჩადიოდნენ ადამიანები, რომლებსაც უნდა მიეღოთ განათლება იმისთვის, რომ ებრაული სათვისტომოსთვის რაღაც გაეკეთებინათ. ეს იყო მძიმე წლები, როდესაც იყო შიმშილი და ნგრევა, არ იყო შუქი, და საჭირო იყო ადამიანებისთვის დახმარების გაწევა. ისრაელი მაშინ ძალიან გვეხმარებოდა.

ევა ბაბალაშვილი - რით? ადამიანები ხომ შიმშილის ზღვარზე იყვნენ?

ლენა ბერკოვიჩი - საქართველოში აგზავნიდნენ რაღაც პროდუქტებს, რომლებიც შემდეგ რიგდებოდა. სხვათაშორის, ეს პროდუქტები მხოლოდ ებრაელებში როდი ვრცელდებოდა. მე მახსოვს, რომ ქართულ ჯარსაც ეხმარებოდნენ.

ევა ბაბალაშვილი - მაშინ ისეთი მძიმე სიტუაცია იყო, რომ ადამიანებს ნებისმიერი სახის დახმარება სჭირდებოდათ. ფსიქოლოგიურ დახმარებას თუ უწევდით?

ლენა ბერკოვიჩი - ჩვენთან მაშინ მოდიოდნენ ადამიანები, რომლებსაც საქართველოდან წასვლა უნდოდათ.

ევა ბაბალაშვილი - მაშინ ადამიანები იძულებულები იყვნენ, რომ ასეთი ნაბიჯი გადაედგათ შექმნილი სიტუაციის გამო.

ლენა ბერკოვიჩი - რა თქმა უნდა. ჩემ ორგანიზაციას მაშინ კულტურულ-საინფორმაციო ცენტრი ეწოდებოდა, რადგან ჩვენთან ინფორმაციის მისაღებად მოდიოდნენ. იმ დროს ჩვენ სოხნუტს ვეკუთვნოდით. მე წარვადგინე ძალიან ძვირადღირებული პროექტი. სიმართლე გითხრათ, არც მქონდა იმის იმედი, რომ გრანტის მაქსიმალურ თანხას მოვიგებდი, თუმცა მოხდა ისე, რომ მოვიგე.

ევა ბაბალაშვილი - ეს როგორ მოხდა?

ლენა ბერკოვიჩი - ძალზე დამაჯერებელი პროექტი დავწერე და მათ გადაწყვიტეს, რომ საქართველოში მართლაც უნდა გაიხსნას კულტურული ცენტრი. საერთოდ, ძალიან ბევრ პროექტს ვწერ, რომელთა განსახორციელებლად შემდეგ ჩვენთვის გრანტებს გამოყოფენ. დღესდღეობით ჩვენს ორგანიზაციას ბევრი იცნობს. ვაშინგტონში ყოველწლიურად ტარდებოდა მსოფლიო კონგრესის ფორუმი, სადაც მე საკუთარ მასალებს წარვადგენდი.

ევა ბაბალაშვილი - იქ აუცილებლად რაღაც ტრაგიკული ინფორმაცია იყო საჭირო?

ლენა ბერკოვიჩი - არა, არა. მთავარია, რომ აქ არის დაინტერესება: ადამიანებს სურთ შეისწავლონ ივრიტი, გაეცნონ ტრადიციებს...

ევა ბაბალაშვილი - გამოდის, რომ თქვენ კულტურულ-საგანმანათლებლო საქმიანობას ეწევით?

ლენა ბერკოვიჩი - დიახ.

ევა ბაბალაშვილი - როდესაც იმყოფებით კონგრესზე და უსმენთ მოხსენებებს ებრაელების ცხოვრებაზე სხვადასხვა ქვეყნებში, არის თუ არა განსხვავება ცხოვრების დონეში ჩვენსა და მათ შორის?

ლენა ბერკოვიჩი - რუსეთშიც, უკრაინაშიც, მოლდავეთშიც ძალიან ბევრი მდიდარი ადამიანია. ამ ქვეყნებში ადამიანებს მდიდარი სპონსორები გააჩნიათ. ზოგჯერ თეთრი შურით მშურს, როდესაც რაღაც სემინარზე უცებ ვიღაც დგება და ამბობს, რომ ვიღაცისგან 100 000 მიიღო. მე დაკავებული ვარ ახალგაზრდული და საოჯახო ბანაკების მოწყობით, თუმცა ჩვენ არ გაგვაჩნია იმის შესაძლებლობა, რომ ეს დიდ რაოდენობაზე იყოს გათვლილი. გვიწევს გაწვდილი ხელით სიარული, რაღაც გრანტების წერა, რათა თანხა გამოგვიყონ.

ევა ბაბალაშვილი - ესე იგი, შეიძლება ვთქვათ, რომ ქართველ ებრაელთა შორისაც არიან მილიონერები, მაგრამ ისინი უფრო პასიურები არიან?

ლენა ბერკოვიჩი - არ ვიცი. პერსონებისგან ფული არასდროს მიმიღია. თუ არის ამის საშუალება, მინდა მადლობა გადავუხადო ევრო-აზიურ კონგრესს და პირადად მის პრეზიდენტს მიხეილ მერილაშვილს. ეს ადამიანი ძალიან გვეხმარება, და სხვათაშორის, არა მხოლოდ ჩვენ. ახლახანს ვიმყოფებოდი ამ კონგრესის სხდომაზე და მივხდი, რომ ის დიდ საქმეს აკეთებს.

ევა ბაბალაშვილი - მე ვიცი, რომ როდესაც მაკაბიადა ტარდება, ის საკმაოდ დიდ თანხას გამოყოფს. მადლობა მას!

ლენა ბერკოვიჩი - მე ვიცი ის, რაც ეხება დსთ-ს და საქართველოს. ნამდვილად ძალიან მადლიერი ვარ მისი. ევრო-აზიური კონგრესი ისედაც მეხმარებოდა, მაგრამ როგორც ბატონი მიხეილი მეხმარება...

ევა ბაბალაშვილი - თქვენ დაკავებული ხართ კულტურულ-საგანმანათლებლო მუშაობით. ვთქვათ, მოდის თქვენთან ადამიანი და ითხოვს დახმარებას. რა სახის დახმარებას უწევთ?

ლენა ბერკოვიჩი - მან შეიძლება უცხო ენის შესწავლა გვთხოვოს.

ევა ბაბალაშვილი - ეს უფასოდ ხდება?

ლენა ბერკოვიჩი - კი. ჩვენთან ღონისძიებებზე მოხუცი ქალებიც კი მოდიან, სწავლობენ ინგლისურს. კიდევ გვაქვს პროგრამა: „სულით ახალგაზრდები“. იქ არის სხვადასხვა სამაგიდო თამაშები, ამ ადამიანებს შორის მყარდება რაღაც ურთიერთობა და ისინი დროს ერთად ატარებენ. ისინი დიდი სიამოვნებით მოდიან ყველა დღესასწაულზე, დადაინ ქალაქგარეთ.

ევა ბაბალაშვილი - ეს ფსიქოლოგიური სახის ქველმოქმედებაა?

ლენა ბერკოვიჩი - შეიძლება ასეც ითქვას.

ევა ბაბალაშვილი - ფსიქოლოგის განათლება თუ გეხმარებათ თქვენს სამუშაოში?

ლენა ბერკოვიჩი - რა თქმა უნდა, თანაც როგორ!

ევა ბაბალაშვილი - სად მდებარეობს ამჟამად ებრაული ბიბლიოთეკა?

ლენა ბერკოვიჩი - ჩვენთან, ებრაულ სახლში. ის, მართალია, ოდნავ გაღარიბებულია იმ მხრივ, რომ არ გაგვაჩნია ახალი ლიტერატურა. 1995 წლიდან ებრაული წიგნების ფესტივალს ვატარებდით. ყოველ წელს ახალ წიგნებს გვიგზავნიდნენ და ჩვენ საჩვენებელიც ბევრი გვქონდა. ახლა ბიბლიოთეკა აღარ ივსება, რადგან არ გაგვაჩნია ფული ახალი წიგნების შესაძენად. ჩვენი ფესტივალები დიდ სივრცეებში მიმდინარეობდა. ებრაული წიგნების პირველი ფესტივალის გახსნა ცისფერ გალერეაში ჩატარდა.

ევა ბაბალაშვილი - თუ ვივარაუდებთ, რომ შეძლებთ ახალი წიგნების შეძენას, დარწმუნებული ხართ, რომ ადამიანები მათ წაიკითხავენ?

ლენა ბერკოვიჩი - წაიკითხავენ, რა თქმა უნდა! ჩვენ უჩვეულო ლიტერატურა გვქონდა. ზოგიერთ ავტორს არც იცნობდნენ, მაგრამ შემდეგ ადამიანები დაინტერესდნენ და ამ წიგნების კითხვა დაიწყეს. ადრე ჩვენ ვღებულობდით ისრაელის პერიოდულ გამოცემებს რუსულ ენაზე, მაგრამ ახლა, ალბათ, არ გააჩნიათ ფული, რომ ეს გამოგვიგზავნონ.

ევა ბაბალაშვილი - ჩვენ ვიცით, რომ ისრაელი საომარ მდგომარეობაში იმყოფება. აქედან რისი გაკეთება შეგვიძლია მისთვის?

ლენა ბერკოვიჩი - არაფრის. მხოლოდ თანაგრძნობის გამოხატვა შეგვიძლია.

ევა ბაბალაშვილი - რას ნიშნავს მსოფლიო თანამეგობრობა და მისი თანაგრძნობა ნებისმიერი ქვეყნისთვის? იქნებ, ომი შეწყდება, ან ადამიანები დაფიქრდებიან იმაზე, თუ რას სჩადიან. როდესაც ხალხი გამოდის, ეს მოქმედებს საომარ სიტუაციაზე?

ლენა ბერკოვიჩი - არ მგონია, რომ ეს რამენაირად იმოქმედებს. ომი ამის გამო, რა თქმა უნდა, არ შეწყდება.

ევა ბაბალაშვილი - თუმცა, მიუხედავად ამისა, ბევრი ებრაელი მიდის ისრაელში და იღებს იქაურ მოქალაქეობას. რა ქვეყანაა ასეთი ისრაელი?

ლენა ბერკოვიჩი - საოცარი ქვეყანაა! ეს არის სამი რელიგიის ქვეყანა.

ევა ბაბალაშვილი - ცოტა ხნის წინ თქვენთან გაიმართა საღამო, რომელიც ხოლოკოსტს მიეძღვნა. ზოგჯერ ვფიქრობ იმაზე, ღირს კი მუდამ ამის ჩვენება?

ლენა ბერკოვიჩი - აუცილებლად!

ევა ბაბალაშვილი - მერე მიდიხარ იმ დასკვნამდე, რომ ადამიანებმა ეს უნდა იცოდნენ, რათა ეს აღარ განმეორდეს.

ლენა ბერკოვიჩი - რათა ადამიანებს ახსოვდეს ამის შესახებ. გავა დრო და გარდაიცვლებიან ის ადამიანები, რომლებიც ამ ამბების მონაწილეები იყვნენ, წავლენ მათი შვილები და შვილიშვილები, ეს კატასტროფა კი, როგორც ფაქტი, დარჩება და შევა რაღაც ფილმებში და ლიტერატურაში. თუ ადამიანებს არ შევახსენებთ ამ კატასტროფას, მას ყველა დაივიწყებს და იმ 6 მილიონი დაღუპულის ხსოვნაც წარსულს ჩაბარდება. ამ 6 მილიონიდან 1,5 მილიონი ბავშვი იყო. როგორ შეიძლება ამის დავიწყება? არის ასეთი პროგრამა, რომელსაც ეწოდება „ტოლერანტობა. ხოლოკოსტის გაკვეთილები“. ეს პროგრამა მუშაობს არა ებრაული, არამედ ქართული ან რუსული სკოლებისთვის. მე მიმყავდა აქ სემინარები ამ თემაზე. ჩვენ ვიწვევდით ისტორიის მასწავლებლებს, ჩამოდიოდა ლექტორი კიევიდან (იქ ხოლოკოსტის ინსტიტუტიც არსებობს), რომელიც ლექციას გვიკითხავდა. იგულისხმებოდა, რომ პედაგოგი, რომელმაც მოისმინა ეს ლექცია, მივა თავის სკოლაში და იქ კვარტალში ერთხელ მაინც ჩაატარებს ლექციას ამ თემაზე. ეს ხომ არა მხოლოდ ებრაელებს, არამედ ნებისმიერი გენოციდის თემას ეხება.

ევა ბაბალაშვილი - არის რაღაც მექანიზმი, როდესაც თანაგრძნობა უკან იხევს და ადამიანი აგრესიული ხდება.

ლენა ბერკოვიჩი - თანაგრძნობა უკან ვერ დაიხევს. ჩემი აზრით, დღესდღეობით თანაგრძნობა ძალზე დევალვირებული თვისებაა. ის ყველასთვის დამახასიათებელი როდია.

ევა ბაბალაშვილი - იმ შემთხვევაში, თუ მოგმართავთ მოხუცი ადამიანი, რომელსაც რაღაც დახმარება სჭირდება, შეძლებთ მისთვის დახმარების გაწევას?

ლენა ბერკოვიჩი - მოხუცი ადამიანებით სხვა ორგანიზაცია არის დაკავებული. როდესაც მოდიან ახალგაზრდები, მათ ვიყვანთ, რადგან ახალგაზრდული ორგანიზაცია - ჩვენი კომპეტენციაა.

ევა ბაბალაშვილი - რა შედის ახალგაზრდული ორგანიზაციის პროგრამაში?

ლენა ბერკოვიჩი - რაც მოგესურვებათ. მათ ძალიან ბევრი პროგრამა გააჩნიათ. ისინი მოხალისეობით არიან დაკავებულები: ასუფთავებენ სასაფლაოებს, პარკებს, დადაინ მიუსაფარ ძაღლთა თავშესაფარში და ა.შ.

ევა ბაბალაშვილი - ამას სიამოვნებით აკეთებენ?

ლენა ბერკოვიჩი - რა თქმა უნდა! მე თავადაც წავიდოდი, მაგალითად, ძაღლთა თავშესაფარში. უბრალოდ, ამისათვის დრო არ გამაჩნია.

ევა ბაბალაშვილი - როდესაც ამ სამუშაოს იწყებდით, ალბათ, საკუთარი გუნდი შეკრიბეთ?

ლენა ბერკოვიჩი - დიახ, შესანიშნავი გუნდი მყავს. ჩვენ 1995 წლიდან ვართ ერთად.

ევა ბაბალაშვილი - ჩვენ - ვინ?

ლენა ბერკოვიჩი - ჩვენს ორგანიზაციასთან არსებულ საბავშვო ბაღში პედაგოგები და ხელმძღვანელი უკვე 25 წელია მუშაობენ. ესენია ლარისა ნამთალაშვილი, ნანა ყურაშვილი... ჩვენთან მაღალი დონის პროფესიონალები მუშაობენ. ცოტა ხნის წინ ჩვენთან რაღაც კომისია იყო მოსული და როდესაც მათ დაინახეს, რომ ბავშვები პედაგოგთან ერთად ივრიტზე მღერიან, გაოცებულები იყვნენ. ყველაფერს წარმოიდგენდნენ, მაგრამ საქართველოში რომ ივრიტზე იმღერონ და ლოცვები წაიკითხონ? მანამდე ერთი სასაცილო შემთხვევა მოხდა: ბავშვებმა იმღერეს ერთი სიმღერა და პედაგოგებმა ჩათვალეს, რომ ერთი სიმღერა საკმარისი იყო, რადგანაც ბავშვები მაინც არაპროფესიონალურად მღერიან, მაგრამ შემმოწმებელი ისე დაინტერესდა, რომ სთხოვა, რომ კიდევ ემღერათ. მას არ სჯეროდა, რომ სიმღერა არ იყო სპეციალურად მისთვის შესრულებული და რომ ბავშვებმა ბევრი სიმღერა იციან. ბოლოს დამთავრდა იმით, რომ ბავშვებმა ხუთი სიმღერა იმღერეს.

ევა ბაბალაშვილი - ბავშვები ენებს სიამოვებით სწავლობენ?

ლენა ბერკოვიჩი - რა თქმა უნდა! საერთოდ, ჩვენთან დიდი სიამოვნებით მოდიან.

ევა ბაბალაშვილი - ძალიან დიდხანს მუშაობთ და თქვენს ხელში ბევრმა თაობამ გაიარა. დღევანდელი თაობა ხომ ძალიან განვითარებულია?

ლენა ბერკოვიჩი - ბავშვებს ახლა მეტი ინფორმაცია აქვთ. ჩვენს დროს არ იყო კომპიუტერი და არც ვიცოდით რა არის ეს. ჩვენ წიგნებს ვკითხულობდით. ვერ ვიტყვი, რომ ცუდი წიგნები იყო. მე თუ მკითხავთ, ის წიგნები უკეთესი იყო და უფრო კეთილიც.

ევა ბაბალაშვილი - ყოველ შემთხვევაში, ბავშვი არ იღვიძებდა ღამე იმის გამო, რომ ეჩვენებოდა, რომ მას ობობა ან ბეტმენი მისდევს. პროგრესს ვერ ვუარყობ, მაგრამ სიკეთის რაღაც მარცვალი აღზრდაში მაინც ხომ უნდა არსებობდეს?

ლენა ბერკოვიჩი - ეს უკვე მშობლებზეა დამოკიდებული. იანუშ კორჩაკს აქვს ძალიან კარგად ნათქვამი: აღზრდას ბავშვს თავს ნუ ახვევთ. ის თვლიდა, რომ ბავშვის დონეზე კი არ უნდა ჩამოხვიდე, არამედ მის დონემდე უნდა გაიზარდო. მას ძალიან კარგი თეორია აქვს. კორჩაკი - აბსოლუტურად უნიკალური პიროვნებაა, რომელიც ჩემში საოცარ აღფრთოვანებას იწვევს. ის გაზის კამერაში თავის 200 აღსაზრდელთან ერთად დაიღუპა, მიუხედავად იმისა, რომ მას თავისუფლებას სთავაზობდნენ, რადგან იმ დროს ის ბევრ ქვეყანაში იყო ცნობილი. ის უნიკალური ადამიანი იყო!

ევა ბაბალაშვილი - ჩვენი დრო იწურება. გვითხარით თქვენი მომავალი გეგმების შესახებ და რაიმე უსურვეთ ჩვენს მაყურებელს.

ლენა ბერკოვიჩი - ახლა ზაფხული მოდის, აქედან გამომდინარე, ჩვენი გეგმები მდგომარეობს იმაში, რომ უნდა მოვაწყოთ ახალგაზრდული და საოჯახო ბანაკები. ჩვენ ვიწვევთ ადამიანებს ამ ბანაკებში. ჩვენთან შესანიშნავი პირობებია.

ევა ბაბალაშვილი - რას უსურვებდით ჩვენს მსმენელებს? საქართველო - მრავალეროვანი ქვეყანაა, სადაც სხვადასხვა ეროვნებისა და აღმსარებლობის ადამიანები მეგობრულად ცხოვრობენ. რა ფენომენია ეს?

ლენა ბერკოვიჩი - საქართველო - ტოლერანტული ქვეყანაა. მთელი ცხოვრება აქ გავატარე. მხოლოდ რვა წლის ასაკში გავიგე, რომ ებრაელი ვიყავი, ვიღაც ჩემი მეზობელი კი - ქართველი ან სომეხი. ეს საკითხი არასდროს დამდგარა. მართალია, ახლა არა ეზოში, არამედ მრავალსართულიან კორპუსში ვცხოვრობ, თუმცა ჩემთვის არასდროს არავის უკითხავს, რა ეროვნების ვარ. საქართველოსთვის ეს არ არის აქტუალური. ბევრი ჩემი მეგობარი ჩამოდის ახლა საქართველოში მოსკოვიდან ბიზნესის საკეთებლად, ბრუნდებიან... და სწორადაც იქცევიან! Welcome სამშობლოში!

ევა ბაბალაშვილი - მაშ ასე, კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება საქართველოში! ყველას მინდა ვუსურვო სიკეთე და მშვიდობა, ასევე ის, რომ ნაკლები აგრესია იყოს საზოგადოებაში. ეს იყო გადაცემა „წახნაგები“ ევა ბაბალაშვილთან ერთად და ჩვენთან სტუმრად იყო შესანიშნავი ქალი - ლენა ბერკოვიჩი.

https://www.youtube.com/watch?v=mgsP27xGd1g

    იპოვეთ სხვა სტატიები თეგით: